مَد

واهمه‌!

« شاید نوشتن تنها سلاح آرام شدنِ ما باشد » -جمع گریزِ خلوت گزین؛ ناگریزِ ناگزیر. لطفا نه تحلیلم کن، نه راجع بهم نظر بده. فوروارد کن مومن خدا:)

آفتاب و مرگ

از میان نامه‌هایی برای درخت‌ها. روزانه‌‌نویسی.

سیارهٔ گمشده؛

من همان «پری کوچک غمگینی» هستم که دلم را در کلمه‌ها می‌نوازم آرام آرام. پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می‌میرد و منتظر سحرگاهی‌ست که از یک بوسه به دنیا بیاید. -این‌جا خانه‌ی من نیست، غریبه. -قصه‌ می‌گویم-

وَ ما اَدْراک...؟

خرده روایت‌های جهان کوچکم، گاهی که می‌نویسم…

از دلخوشی‌های کوچک

برای گاه‌های کوتاه آرامش میان انبوه رنج‌ها. @delkhoshihayman

یادداشت های م.احمدی

خوش آمدید. اینجا خانه کوچک من است.پر از کلمه. گاهی می‌نویسم. نوشته‌هایم مخاطب خاصی ندارند. آیدی من @mahmadib اینستا: M.ahmadi50